Mijn moeder werkte toen ik heel jong was bij Hallyburton en later in de bibliotheek van Hoogovens. Daardoor hadden mijn ouders rond mijn vierde levensjaar al toegang tot de ‘afgedankte’ computers die ze daar op kantoor hadden gebruikt maar die overbodig waren geworden. De eerste PC die ik zelf gebruikte was, geloof ik, een IBM type 5150,
maar ik kan me herinneren dat ik al eerder computers om me heen heb gehad. Nu ik erover nadenk, herinner ik me dat de eerste spelletjes die ik speelde Beast en Willy the Worm waren. Monochroom en gemaakt van ASCII karakters. Heerlijk.

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in creatieve dingen, dat vond ik nóg leuker dan spelletjes spelen op de computer. Regelmatig vroeg ik mijn ouders hoe dat soort spelletjes gemaakt werden, omdat ik ze zelf ook ooit wilde maken. Helaas wisten zij uiteraard niet veel duidelijkheid te geven…

Rond 1992 kregen we een computer met daarop Windows 3.1. Met mazzel heb ik toen een kopie van FastTracker 2 weten te bemachtigen om muziek (lees: herrie) mee te maken. Ik kwam er vrij snel achter dat er met Windows 3.1 een editor meegeleverd werd waarmee in QuickBasic geprogrammeerd kon worden.

Door de documentatie van de taal te lezen wist ik rond mijn achtste uiteindelijk mijn eerste eigen text-based adventure spel te maken. Daarna is mijn liefde voor creativiteit uitoefenen op een computer door muziek te maken, of te programmeren, nooit meer verdwenen.

Inmiddels, een kleine dertig jaar later, beoefen ik dezelfde hobby’s nog steeds.  Programneren en muziek maken doe ik nog altijd en ik leer er bijna iedere dag iets nieuws over. Dit is precies wat het voor mij leuk maakt; die puzzel. Het uitzoeken, daarvan leren, en telkens een klein beetje beter proberen te worden dan je voorheen was.

Ik vind het dan ook prachtig dat ik nu bij Infi een plek gevonden heb waar ik mijn ei prima kwijt kan.

Een afspraak maken bij ons op kantoor of wil je even iemand spreken? Stuur ons een mail of bel met Jolanda.